*تولد*  چاپ
تاریخ : چهارشنبه 29 اسفند ماه سال 1386

سلام دوستان عزیزم

 

 

حالتون خوبه؟

 

 

عید نوروز برهمتون مبارک

 

 

یادش بخیر

 

 

انگار همین دیروز بود

 

 

بعد از اینکه از فرزند آفتاب دل کنده بودم

 

 

دوباره به فکر این افتادم که اینجا شروع کنم به نوشتن

 

 

می خواستم واسش اسم پیدا کنم

 

 

طبق عادت همیشگی

 

 

از حضرت حافظ کمک خواستم

 

 

دیوان و باز کردم

 

 

این بیت اومد

 

 

غبار راه گذارت کجاست تا حافظ

 

 

به یادگار نسیم صبـــــا نگه دارد

 

 

******

 

 

یک سال گذشت به همین راحتی

 

 

اصلا باورم نمی شه

 

 

با تموم خوشی ها و ناراحتی هاش سپری شد

 

 

اولین پستم با بهار شروع شد

 

 

بهار در بهار

 

 

خدا رو شکر هنوزم زنده ام تا از بهار بنویسم

 

 

از سرسبزی و طراوت درختان

 

 

از زیبایی و نشاط آوری شکوفه ها

 

 

از تسبیح و تحمید جوانه ها

 

 

از همه ی زیبایی های بهار که وصف ناپذیرن

 

 

بیایم تو لحظه ی تحویل سال دعا کنیم

 

 

دعا کنیم برای ظهور مولا و مقتدامون حضرت مهدی(عج)

 

 

یک ساله که این بیت بالای وبلاگم قرار داره

 

 

ولی ...

 

 

***تو ای نسیم صبا بر به یار ما پیغام

 

 

که چشم ما به رهت شد در انتظار سپید***

 

 

دعا کنیم که امسال سال ظهور حضرت باشه

 

 

برای شفای همه ی مریضا و عاقبت بخیریمون دعا کنیم

 

 

امیدوارم امسال سالی سرشار از موفقیت و پیروزی برای همه باشه

 

 

ببخشید سرتونو درد آوردم

 

 

التماس دعا

 

 

***یا حق***

 

 

 

 

 

 

*دوباره فال حافظ و دوباره توی فالمی*  چاپ
تاریخ : پنجشنبه 23 اسفند ماه سال 1386

 

 

چند وقته هر چی فال می گیرم این شعر میاد

 

چرا؟

 

چون بدون نیت که فال نمی گیرن الکی

 

ولی خودمونیم دنیا بر عکس شده

 

حضرت حافظ می خواست به خودم بفهمونه حرف از یار زد...

 

 

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

 

 

بشکست عهد و از غم ما هیچ غم نداشت

 

 

 

یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم

 

 

افکند و کُشت و حرمت صید حرم نداشت

 

 

 

با این همه هر آنکه نه خواری کشید ازو

 

 

هر جا که رفت هیچکسش محترم نداشت

 

 

 

بر من جفا ز بخت من من آمد وگرنه یار

 

 

حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت

 

 

 

ساقی بیــــــار باده و با مدعی بگوی

 

 

انکار ما نکن که چنین جام جم نداشت

 

 

 

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد

 

 

مسکین بُرید وادی و ره در حرم نداشت

 

 

 

حافظ ببَر تو گوی فصاحت که مدعی

 

 

هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت

 

 

 

 

 

 

 

*بد بیاری*  چاپ
تاریخ : سه شنبه 21 اسفند ماه سال 1386

 

 

او درمانده بود به خاطر پروژه ای که انجام نداده بود

 

فکر کن.....

 

یه هفته مانده به عید

 

باید بعد از عید پروژه رو تحویل بده

 

کسی که قرار بود کمکش کنه قالش گذاشت

 

مثل اینکه با مامان باباش دعوا کرده بود

 

بعد از ظهر با دوستش قرار داشت

 

تازه ساعت یازده بود

 

کو تا ساعت ۳

 

از دانشگاه تا آریا شهر ۲ساعت بیشتر راه نیست با مترو

 

دو ساعت دیگه رو چه جوری باید بگذرونه

 

ساعت ۱ آریا شهر:

 

هوا خیلی گرمه

 

یه لیوان یخ دربهشت می خوره

 

تا ساعت ۳ تو گلدیس پرسه می زنه

 

پاهاش داره ناله میزنه

 

 

خسته است

 

بالاخره ساعت ۳ شد

 

اومد

 

با هم حرکت کردن

 

تو یه کوچه ی خلوت بودن

 

از جلوی ساختمان نیمه کاره رد شدن

 

نمی دونم چی شد

 

کدوم نامردی بود که یه مشت سیمان ریخت روش

 

نگران مانتوی نو اش بود

 

دو روز بیشتر از خریدنش نگذشته بود

 

جواب جیب خسته ی بابا رو چی می داد

 

آیا پاک می شود

 

چیزی نتوانست بگوید

 

گذشت

 

دوستش وقت آرایشگاه داشت

 

اون وقت این درمانده باید برای او صبر می کرد

 

گفتند ذره ای در پارک بنشینند

 

با اعتماد به نفس کامل مشغول خود شیفته بازی (عکس گرفتن از خود) بودند

 

جوانی معتاد به آنها نزدیک شد

 

شاکی از اینکه  چرا از او عکس گرفته اند

 

بعد از رفع سوء ظن درخواست کمک مالی کرد

 

اهمیت ندادند

 

او هم نامردی نکرد

 

جلوی دو تا دختر چشم و گوش بسته

 

هر چه از دهانش در می آمد

 

به آنها گفت

 

اعم از جوک های ناموسی

 

باز هم چیزی نتوانست بگوید

 

از دوستش جدا شد و به طرف خانه آمد

 

به امید اینکه

 

کسی از او استقبال کند

 

کلید را در در انداخت تا داخل شود

 

کسی در ساختمان نبود

 

کلید چرخید اما در باز نشد

 

حالا چه کار می توانست بکند

 

خدا مرد همسایه را رساند

 

با کلی زحمت در را باز کرد

 

در خانه آمد

 

یک خروار ظرف نشسته انتظارش را می کشید

 

دوباره یاد پروژه افتاد...

 

پ.ن: من که وقتی شنیدم تا دوساعت رو زمین ولو بودم از خنده شما اگه خوشتون نیومد

 

دیگه باید ببخشید

  چاپ
تاریخ : دوشنبه 13 اسفند ماه سال 1386

 

 

رُبَ طالِعِ القُرآنِ و القرآنُ یَلعَنُهُ

 

 

خدا جونم بهم کمک کن از این دسته نباشم.........

 

 

 

*اربعین*  چاپ
تاریخ : پنجشنبه 9 اسفند ماه سال 1386

 

 

 

برخیز امید دل و جان زینب

 

            

                      مظلوم ترین خاندان زینب

 

                                   

دیروز اگر تیغ بیانم دیدی

 

 

                      امروز ببین قد کمان زینب

 

 

*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*،*

 

 

اربعین یادآور ایثارها و فداکاری های حضرت سیدالشهدا(ع) و یاران باوفای او در حماسه ی

 

جاویدان کربلاست.

 

واینک چهل روز از شهادت مظلومانه ی آن پاکبازان گذشته است.

 

و پس از یک اربعین هجران و دوری، پیام آور خون شهیدان، سربلند و سرافراز به دیدار

 

عزیزان شهیدش شتافته است.

 

بوی گل های چیده می آید

 

خونم از دل به دیده می آید

 

به تماشای غنچه های شهید

 

گل به رنگ پریده می آید

 

از پی هر شکست پیروزی است

 

از دل شب سپیده می آید

 

 

           التماس دعا

 

         ***یا حق***

 

   1      2    >>